Over weerstand

Onlangs schreef ik over dat steeds terugkerende idee dat we ‘moeten ontspannen’, en hoe tegenstrijdig deze twee woorden eigenlijk zijn, moeten en ontspannen. En toen kwam Irene op mijn massagetafel liggen. Ze had zich verheugd om te gaan genieten van een uur ongestoorde ontspanning, maar toen ze tijdens de massage geconfronteerd werd met het gevoel van de pijn in haar nek lag ze vooral heel erg te balen. Ik vroeg hoe het voelde in haar nek en Irene antwoordde: “nou, niet bepaald gezellig”. En na afloop voelde ze zich gefrustreerd en verdrietig. Ze wilde deze zere nek niet, of de hoofdpijn die ermee gepaard ging. Ze wilde een andere nek, een soepele nek, een gezellige nek.

Het is een houding die ik zelf goed herken. Het is rot om de rottige dingen te voelen, dus gaan we daar tegen vechten. Dat heet weerstand. We willen die pijnlijke nek niet. Dus dat willen we anders. En dan gaan we in de moet-houding. We moeten beter voor onszelf zorgen. We moeten meer ontspannen. We moeten meer sporten. En er zijn genoeg boeken, tijdschriften en websites die ons daarbij proberen te helpen met stappenplannen en oefeningen en goedbedoelde adviezen als ‘je moet gewoon loslaten’. En vaak komt daar dan nog een laag weerstand overheen omdat we onszelf gaan veroordelen. Omdat het niet lukt om meer te ontspannen, of te sporten, of los te laten. En dan vinden we onszelf slap en stom.

Door Irene besefte ik me opnieuw: weerstand betekent eigenlijk dat je je tegen jezelf keert. Die zere nek, die hoort bij haar. Dus als ze een andere, gezelligere nek wil, betekent dat eigenlijk dat ze iemand anders wil zijn, dat ze niet zichzelf wil zijn. Weerstand is dus een mechanisme van zou-moeten en niet-willen en jezelf niet genoeg vinden zoals je bent. Weerstand leidt nooit tot ontspanning, maar juist tot extra aanspanning.

Het alternatief is een houding waarin je bent met wat er is. En ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar, je kunt ermee oefenen. Je kunt kijken naar je spanning en je pijn en je weerstand, zonder deze te veroordelen. En je kunt ernaar luisteren: wat hebben ze je te vertellen? Een holistische massage is een mooie manier om hiermee te oefenen. Als masseur nodig ik je graag uit om contact te maken met je lichaam en wat daar allemaal te voelen is. En wat je ook maar tegen komt: zó is het dus op dat moment met jou. En dat hoeft niet te veranderen. En het gekke is: op het moment dat je die aanvaarding voelt, dan komt er ruimte voor ontspanning en verandering.

Voor alle duidelijkheid: voor mij is dat ook een voortdurende oefening. Vaak schiet ik ongemerkt van een mag-houding in een moet-houding, en soms duurt het dagen of weken voordat ik me dat besef. Maar soms, tussen al het moeten door, voel ik al glimpjes van een werkelijk gevoel van ‘ik ben genoeg’. En dat had ik nooit kunnen ervaren als ik niet naar mijn weerstand durfde te kijken.

paradox